Türkiye’nin siyasi geleceğini yalnızca ülke sınırları içerisinde yaşayan milyonlar üzerinden okumak artık mümkün değildir. Avrupa başta olmak üzere dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan milyonlarca Türk vatandaşı, ekonomik, sosyal ve siyasal açıdan Türkiye ile güçlü bağlarını sürdürmektedir. Bu geniş kitle, yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanacak bir seçmen topluluğu değil; Türkiye’nin demokratik geleceğinde, dış politikasında ve uluslararası ilişkilerinde önemli bir aktördür.

Dolayısıyla yurt dışında yaşayan vatandaşlara ulaşmak, onları doğru bilgilendirmek ve demokratik siyasetin etkin unsurları haline getirmek, bütün siyasi partiler açısından olduğu kadar Cumhuriyet Halk Partisi açısından da stratejik bir sorumluluktur.
Bugün Avrupa ülkelerinde, Kuzey Amerika’da ve dünyanın farklı coğrafyalarında yaşayan Türk vatandaşları yalnızca seçimlerde oy kullanan insanlar değildir. Bulundukları ülkelerin siyasal, ekonomik ve akademik hayatında önemli konumlara gelen geniş bir toplumdan söz ediyoruz.

Bu insanların Türkiye ile ilgili gelişmeleri çoğu zaman farklı kaynaklardan, farklı dillerde ve farklı siyasi yorumlar üzerinden takip ettiği düşünüldüğünde, CHP açısından mesele yalnızca “Yurt dışında örgüt kurmak” değildir. Asıl mesele, Türkiye’nin demokratik geleceğini anlatabilecek, partinin politikalarını doğru aktarabilecek ve yurtdışındaki vatandaşlarla sürekli iletişim kurabilecek çağdaş bir siyasi örgütlenme modeli geliştirmektir. Çünkü günümüz siyasetinde örgütlenme yalnızca tabela asmak, üye kaydetmek veya seçim dönemlerinde sandık başında görev yapmak anlamına gelmiyor. Örgütlenme; iletişim, bilgi, temsil, politika üretimi ve güven ilişkisi üzerine kuruluyor.

CHP açısından son dönemde yaşanan siyasi gelişmeler, parti örgütünün yalnızca Türkiye içerisinde değil, yurtdışında da yeniden değerlendirilmesini gerekli kılıyor.
Yeni Parti’nin kurulması sonrasında ortaya çıkan siyasi hareketlilik ve beraberinde oluşan belirsizlikler, özellikle yurtdışı örgütlenmesinde yeni bir yapılanma ihtiyacını daha görünür hale getirmiştir. Bu nedenle CHP’nin yeniden örgütlenme sürecinde dış politikaya ilişkin bir Dış Politika Kurulu oluşturulması, konunun parti açısından taşıdığı stratejik önemin göstergesi olarak değerlendirilmelidir. Çünkü güçlü bir dış politika yalnızca genel merkezde hazırlanan belgelerle oluşturulamaz. Dış politika, aynı zamanda bu politikaların topluma anlatılması, yurtdışındaki vatandaşlara ulaştırılması ve uluslararası gelişmeler karşısında hızlı, tutarlı ve güvenilir bir siyasi iletişim kurulması meselesidir.

CHP’nin dış politikaya ilişkin doğru politikalar geliştirmesi kadar önemli bir başka konu da bu politikaların kamuoyuna ilk elden ve doğru biçimde aktarılmasıdır. Bugün dünyanın herhangi bir ülkesinde yaşayan bir vatandaş, Türkiye’nin dış politikasıyla ilgili gelişmeyi sosyal medyadan, yabancı basından veya farklı siyasi yapıların açıklamalarından öğrenebiliyor.
Bu durumda CHP’nin yapması gereken yalnızca bir açıklama yayınlamak değildir. Partinin dış politika yaklaşımı; anlaşılır, hızlı ve güvenilir bir iletişim mekanizmasıyla yurtdışındaki vatandaşlara aktarılmalıdır.

Bu noktada aynı zamanda görevlendirilen Dış Ülkeler Üyelik Koordinatörlüğü’nün aktif bir çalışma yürütmesi önem taşımaktadır. Özellikle uluslararası gelişmeler karşısında hızlı tepki verebilen, yurtdışındaki örgütlerle koordinasyon sağlayabilen ve vatandaşlarla doğrudan iletişim kurabilen bir yapı oluşturulması gerekmektedir. Son dönemde yapılan çalışmalar bu doğrultuda ilerlemektedir. Yurtdışında örgütlenmenin temel hedefi elbette üye sayısını artırmak ve temsilciliklerin sayısını çoğaltmak olmalıdır. Ancak mesele bundan ibaret değildir. Bir siyasi partinin yurtdışındaki başarısını yalnızca kaç üyesi olduğu veya kaç ülkede temsil edildiği üzerinden ölçmek, 21. yüzyıl siyasetinin gerçeklerini yeterince kavramamak olur.

Asıl sorular şunlardır:

CHP, yurtdışında yaşayan vatandaşlarına ne kadar hızlı ulaşabiliyor?
Onlara Türkiye’nin geleceğine ilişkin hangi politikaları anlatıyor?
Uluslararası gelişmeler konusunda ne kadar hızlı ve doğru bilgi üretebiliyor?
Yurtdışındaki akademisyenleri, iş insanlarını, gençleri, kadınları ve sivil toplum aktörlerini parti politikalarının içerisine ne ölçüde katabiliyor?

İşte CHP’nin önümüzdeki dönemde cevaplaması gereken temel sorular bunlardır. CHP’nin yurtdışı örgütlenmesi klasik siyasi parti kalıplarının dışına çıkmak zorundadır. Her ülkede aynı örgütlenme modelini uygulamak yerine, o ülkenin siyasi, hukuki ve toplumsal koşullarını dikkate alan esnek bir yapı kurulmalıdır.
Yurtdışındaki CHP örgütleri yalnızca seçim dönemlerinde aktif hale gelen yapılar olmaktan çıkarılmalı; yılın 365 günü çalışan siyasi iletişim merkezlerine dönüştürülmelidir.
Bunun yanında dijital iletişim olanaklarından daha fazla yararlanılmalıdır. Yurtdışındaki vatandaşlara yönelik düzenli çevrim içi toplantılar, politika bilgilendirmeleri, ülke bazlı çalışma grupları ve uzman buluşmaları organize edilebilir.

Özellikle genç kuşakların örgütlenmesi ise ayrı bir başlık olarak ele alınmalıdır. Avrupa’da doğup büyüyen gençlerin Türkiye ile bağları farklı bir nitelik taşımaktadır. Onlara yalnızca Türkiye siyaseti anlatmak yetmez; onların yaşadığı ülkelerdeki deneyimlerini ve beklentilerini de Türkiye siyasetine taşımak gerekir.
CHP açısından önümüzdeki dönemin en önemli meselelerinden biri, yaşanan siyasi kırılmaların ardından örgütsel yapının yeniden güven ve etkinlik temelinde inşa edilmesidir. Bu yalnızca Türkiye’deki örgütler için değil, yurtdışı örgütlenmesi için de geçerlidir.

Genel merkez ile yurtdışı örgütleri arasında güçlü bir koordinasyon kurulmadan, yurtdışındaki vatandaşlarla sürekli ve doğrudan iletişim sağlanmadan ve dış politika konusunda ortak bir dil oluşturulmadan başarıya ulaşmak kolay değildir.
Artık mesele sadece “Kaç ülkede örgütlüyüz?” sorusu değildir.
Asıl mesele, “Kaç insana ulaşabiliyoruz, kaç insanın güvenini kazanabiliyoruz ve Türkiye’nin geleceğine ilişkin politikalarımızı kaç kişiye doğru biçimde anlatabiliyoruz?” sorusudur.

CHP’nin yurtdışı politikası ve örgütlenmesi bu anlayışla yeniden ele alınmalıdır. Çünkü Türkiye’nin iktidar alternatifi olmak, yalnızca sandıkta oy istemekle değil; toplumun her kesimiyle güçlü, sürekli ve güvenilir bir bağ kurmakla mümkündür. Yurtdışında yaşayan milyonlarca vatandaş da bu bağın dışında değildir. Tam tersine, onlar Türkiye’nin demokratik geleceğinin sınır ötesindeki önemli aktörleridir. Ayrıca, buradaki en büyük görevlerden birisi yurtdışında yaşayan Türk vatandaşlarına düşmektedir.

Unutulmamalıdır ki: 
İktidar, yalnızca sandıkta kazanılmaz; sandığa kadar kurulan güvenle kazanılır. Doğru politika, güçlü iletişim ve çağın gereklerine uygun örgütlenme yapısı olmazsa olmaz bir kavramdır.
“Güçlü siyaset, güçlü iletişimle başlar.” (Süleyman Demirel)