Deniz hukuku, savaş dönemlerinde dahi muharip olmayan unsurların korunmasını esas alır. Ticaret gemilerinin hedef alınması, enerji güvenliğini ve küresel ticaret akışını riske sokar. Karadeniz gibi stratejik bir bölgede yaşanan bu olaylar ise doğrudan Türkiye Cumhuriyeti’nin güvenilirliği, caydırıcılığı ve deniz hâkimiyeti algısıyla ilişkilidir.

Bugün mesele yalnızca üç tankere yapılan saldırı değildir. Asıl mesele; Türkiye’nin kendi deniz yetki alanlarında meydana gelen bu tür olaylara nasıl tepki vereceği, nasıl bir caydırıcılık göstereceği ve ulusal menfaatlerini hangi kararlılıkla koruyacağıdır.

Çünkü unutulmamalıdır ki; bugün yabancı bayraklı gemilere yönelik yapılan saldırıların yarın Türk bayraklı ya da Türkiye bağlantılı ticaret gemilerine yönelmeyeceğinin hiçbir garantisi yoktur. Enerji taşımacılığı, tahıl koridorları ve bölgesel lojistik güvenliği açısından kritik öneme sahip Karadeniz’de oluşacak bir istikrarsızlık, Türkiye ekonomisini de doğrudan etkileyebilir.

Bu nedenle yapılması gereken ilk şey, olayların diplomatik düzeyde güçlü bir şekilde gündeme taşınmasıdır. Türkiye, uluslararası hukuk çerçevesinde gerekli girişimleri vakit kaybetmeden yapmalı; bölgedeki deniz güvenliği konusunda aktif bir tutum ortaya koymalıdır.

Ancak diplomasi tek başına yeterli değildir. Uzun süredir yapılan güvenlik uyarılarının sosyal medya trolleri ya da dijital propaganda mekanizmalarıyla geçiştirilmesi yerine, somut ve önleyici tedbirlerin alınması gerekmektedir. Devlet ciddiyeti; eleştirileri susturmakla değil, riskleri önceden görüp gerekli hazırlıkları yapmakla ölçülür.

Türk Deniz Kuvvetleri’nin sahip olduğu eğitim seviyesi, operasyonel tecrübe ve teknolojik kapasite göz önüne alındığında; doğru planlama ve siyasi irade ile Karadeniz’de etkin bir güvenlik şemsiyesi oluşturabilecek güçte olduğu açıktır. Türkiye’nin denizlerdeki hak ve menfaatlerini koruyacak kapasitesi vardır. Önemli olan bu kapasitenin zamanında ve kararlı biçimde kullanılmasıdır.

Karadeniz’de yaşananlar sıradan bir güvenlik olayı değildir. Bu gelişmeler, yeni dönemin güç mücadelelerinin denizler üzerinden şekilleneceğini göstermektedir. Türkiye, bu süreçte pasif bir izleyici değil; kendi güvenlik eksenini oluşturan etkin bir deniz devleti olmak zorundadır.

Aksi halde sadece denizlerde değil, bölgesel denklemde de yön tayin eden değil yön verilen bir ülke konumuna sürüklenme riskiyle karşı karşıya kalabiliriz.